Bayramlarımız…

Her geçen gün bir önceki bayramlarımızı anar olduk…

Her bayram yaklaştığında aklıma küçüklüğüm gelir… İçimi ısıtan o güzel anılar…

Bayram sabahı uyandığımda, o gıcır gıcır ayakkabılar ve birbirinden tatlı elbiselerim..

Gece yatarken yarın sabah olsun da bayram sabahına uyanalım derdim. İnadına geçmezdi saatler… yatağımda yatarken baş ucumda ki elbiseme bakar sanki elbisemi kaçıracaklarda birşey olacakta o bayramlıkları giyemeceğim diye heyecandan korkar dururdum… eminim ki benim yaşadığım duyguları hepimiz yaşamışızdır..

Sabah uyandığımızda gideceğimiz yerleri düşünürdük. Acaba orası kalabalık mı orada çocuk var mı? Oyun oynayabilir miyiz? Hangimiz daha çok şeker toplayacağız derdik…

Anneannelerimizin, dedelerimizin elini öperken utanır sıkılır, bir o kadarda hoşumuza giderdi..

Kimimiz minicik çantalarımıza harşlıkları doldurur.. Kimimiz de pantolonumuzdan harşlıklarımız düşmesin diye kendi kendimize cebimize bakar dururduk..

Sonra o bayram harşlıkları ile sanki dünyanın en zengin insanı biz olmuşuz da ne alacağız diye şaşırdık:)

Mahalle bakkalımıza gidip mis gibi kokan o meşhur şekerli sakız, biraz taso, biraz cino, biraz da üzerlerinde sanatçıların, futbolcuların, oyuncuların olduğu oyun kağıdından alırdık..

Sonra hoppala bir odada oturup oyun oynarken ağzımızda o citlet sakızlar, şekeri bitmesin diye sürekli tekrar tekrar aynı sakızdan ağzımıza atıp çiğneyip şekerini tazelerdik.. Çocukluk aklı işte… Halbuki kendi kendimizi kandırır dururduk..:)

Ama eninde sonunda o sakızın şekerleri biterdi..
Eninde sonunda o bayram şekerleri de biterdi.
Ve eninde sonunda o bayramlar da biterdi…

O anlar bizim için mutlulukların en güzeliydi..
Bayramlar biz çocuklar için en güzel anlardı..
Sanki hepimiz tüm çocuklar o bayram anını beklerdi…

O zamanlarda çocuklar her istediklerini hemen alamazdı.. sırası ve zamanı vardı. Ellerimizde telefon yok, beş taşlarımız vardı…

O zamanlarda mahallemizde top oynayıp yüzümüz kızarasıya kadar nefesimiz kesilesiye kadar sokakta ip atlar, koşar dururduk.. patenlerimiz, bisikletlerimiz, ellerimizde en ucuz dondurmalarla keyfimize bakardık…

O zamanlar başkaydı.
O zaman insanlar başkaydı.
O zaman çocuklar, çocukluk-larının en güzel yıllarını yaşıyorlardı…
Gerçek sevgi vardı.. ama çıkarsız sevgi…

Siz siz olun, yaşınız kaç olursa olsun içinizdeki o çocuğu öldürmeyin…

Kızınıza, oğlunuza, torununuza.. ne bilim etrafınızdaki tüm çocuklara hep çocuk ruhlu kalmanın güzelliklerini aşılayın..

Siz siz olun bayramlarınızı, o eski bayramlar gibi yaşamayı ve yaşatmayı unutmayın…

Sağlıcakla kalın, hepimizin bayramı kutlu olsun..